De Wit schreef op 16 juli 2025 12:59:
[...]
Waar denk je dat je die "te veel winst" op de verkoop van je eerste woning in 2012 aan te danken hebt? Jaren van extreem vriendelijke fiscale behandeling van de eigen woning en steeds versoepelende leenvoorwaarden bij banken hebben de huizenprijzen extreem doen stijgen. Startende tweeverdieners met behoorlijke functies moeten nu blij zijn wanneer ze een appartementje van 70m2 kunnen kopen. In de jaren tachtig kocht een éénverdiener met een redelijke functie een groot rijtjeshuis of misschien zelfs net een twee onder 1 kap.
Je hebt wel al deels in de transitiefase gezeten, dat wel. Voor wat betreft die afknijping van de kinderbijslag bijvoorbeeld. 60% in je hoogste belastingschaal was wel ietsje hoger maar vermoedelijk ging die pijn wel grotendeels naar je gunstige hypotheekrenteaftrek. Bij een rente die toen erg hoog was, maar dientengevolge wel bij tijdelijk duidelijk lagere aankoopprijzen van huizen. En je hebt dan helaas, net voordat je er bijna was, de pensioenleeftijd voor je ogen zien verschuiven. Net pech gehad op dat punt, maar voor jongere generaties is die nieuwe grens wellicht sowieso al weer niet haalbaar.
Verder eens dat een normaal salaris in een senior management functie geen echte zoden aan de dijk zet. Wel in termijn van een gestage vermogensopbouw, maar niet zodanig dat je 10 jaar a 15 jaar vervroegd zou kunnen stoppen met werken, waarschijnlijk. VUT, dat is een regeling die waarschijnlijk ook net aan jouw neus is voorbij gegaan, maar niet aan de generatie net voor jou. Je zat dus net in de keerpunt-generatie. Je weet dus al deels hoe het voelt om pech te hebben, maar je hebt ook nog deels geluk gehad.
Daar was ook mijn advies op gebaseerd om zo veel mogelijk vermogensbestandsdelen fiscaal vriendelijk bij je kleinkinderen terecht te krijgen. Naast het gezamenlijk consumeren uiteraard, je mag zelf ook wel genieten natuurlijk :-) Dit omdat er voor die generatie echt geen enkel (fiscaal) gelukje meer in zal zitten. Er zijn geen gratis aardgasbaten meer (we hadden net als Noorwegen er ook een mooie financiële reserve mee mogen aanleggen). Staatsschuld is in absolute zin extreem toegenomen. Begrotingstekort is aanzienlijk en er komen nog eens extra kosten aan voor klimaat, zorg en defensie. Alle voormalige fiscale voordeeltjes gaan volledig verdwijnen. Allemaal.
Voor mensen is het evenwel vrij lastig om in te zien waar ze geluk mee hebben gehad in het leven. Dat zit niet in de menselijke aard. Gelukjes zijn al snel een vanzelfsprekendheid. Ze zien vooral waar ze onrecht aangedaan wordt. Dat is menselijk (zo werkt de geest). Niemand die 20 jaar geleden op 53-jarige leeftijd met de VUT is mogen gaan, zal zich (erg) schuldig (willen) voelen ten opzichte van toekomstige generaties. Dat kan een mens intern namelijk niet naar zichzelf toe verkopen. Maar dat die persoon, wat dat betreft, extreem veel geluk heeft gehad en toekomstige generaties aardig wat pech hebben, dat hangt met elkaar samen. Je moet alleen wel ver genoeg uitzoomen om dat in te zien.
Zo was ik in eerste instantie ook boos met de verhoging van belasting op vermogen van ooit 1,2%punt naar 2,7%punt volgend jaar. En dat juist op het moment dat bij mij voor het eerst echt over een beetje fatsoenlijk vermogen gaat. Maar ik heb het ondertussen al geaccepteerd en ik besef mij dat ik in ieder geval de afgelopen jaren wel nog een beetje geluk heb gehad met die 1,2%punt (en afgelopen paar jaar die circa 2,1%punt). En ik heb ook al ingezien dat er een periode aankomt met nog weer net iets minder (fiscale) voordeeltjes.