Zilver heeft een forse tik gekregen na een periode van sterke stijgingen. Voor beleggers die de risico’s aankunnen, kunnen zilvermijnaandelen na de correctie juist een interessante instapkans bieden, schrijft Barron’s.
De scherpe daling van de zilverprijs afgelopen vrijdag (30 januari) bevestigt het oude gezegde dat wat hard stijgt, ook hard kan dalen. Zilver kende zijn grootste eendaagse daling in decennia.
De rit omhoog was indrukwekkend. Zilver stond tot eind januari bijna 50% hoger dan begin 2026 en koerste rond de $100 per ounce. Over twaalf maanden gemeten was de prijs zelfs verdrievoudigd, met een piek rond $120. Zilvermijnaandelen profiteerden mee. De grootste zilvermijn-ETF, de Global X Silver Miners, steeg tot eind januari met zo'n 20%.
Daarna sloeg de stemming om. Vorige week was extreem volatiel en eindigde met een daling van 31% op vrijdag, tot circa $85 per ounce. Dat was de grootste absolute daling ooit en de grootste procentuele terugval sinds 1980. Ook mijnbouwaandelen kregen klappen: de Silver Miners ETF, waarin onder andere Pan American Silver, First Majestic Silver en Hecla Mining zijn opgenomen, daalde die vrijdag met 14%.
De nominatie van Kevin Warsh als mogelijke nieuwe voorzitter van de Federal Reserve droeg waarschijnlijk bij aan de recente prijsdaling van goud en zilver. Hij geldt als strenger op inflatie dan andere kandidaten, wat de aantrekkelijkheid van edelmetalen tijdelijk kan verminderen.
Knapt de bubbel of is dit een koopmoment?
De grote vraag is of dit een koopmoment is, of dat er een bubbel is geknapt. De risico’s zijn duidelijk groot, maar het optimistische verhaal rond zilver blijft overeind. De industriële vraag is sterk, er is al jaren een structureel aanbodtekort van ongeveer 200 miljoen ounces per jaar (zo’n 20% van de totale vraag) en beleggersinteresse neemt toe, vooral in Azië. Daar wordt zilver zelfs tegen een premie verhandeld ten opzichte van New York en Londen. Tegelijk zijn mijnbouwaandelen de afgelopen maanden achtergebleven bij de stijging van de zilverprijs, wat ze mogelijk minder riskant maakt dan beleggen in het metaal zelf.
Zilver wordt populairder
Een belangrijke drijfveer achter de koersstijging van edelmetalen is de vraag van beleggers. Die komt voort uit meerdere factoren, maar de belangrijkste is de vrees dat de dollar aan waarde verliest door aanhoudende begrotingstekorten, mogelijke inflatie en beleid dat een zwakkere munt accepteert om export te stimuleren. Ook andere valuta, zoals de euro en de yen, staan onder druk. Goud profiteert daar het meest van, maar zilver lift mee. Zilver- en goudaandelen kunnen zo dienen als bescherming tegen dalende valuta en zwakke financiële markten.
Opvallend is dat veel vermogensbeheerders nog altijd weinig edelmetalen in portefeuilles opnemen. De meeste particuliere Amerikaanse beleggers hebben nauwelijks goud, laat staan zilver. Dat kan op termijn een positieve factor zijn.
Mijnbouw is nu zeer winstgevend
Voor mijnbouwbedrijven zijn de vooruitzichten gunstig. De meeste produceren tegen totale kosten van $20 tot 25 per ounce en zijn dus zeer winstgevend bij huidige prijzen. Ze bieden productiegroei, stijgende dividenden en een sterke hefboomwerking: winsten stijgen sneller dan de zilverprijs. Hoewel de aandelen het afgelopen jaar fors zijn gestegen, lopen ze dit jaar nog achter op het edelmetaal zelf.
Zelfs na de recente daling belooft 2026 een topjaar te worden voor de zilvermijnbouwsector. De winsten liggen ver boven die van 2025, toen zilver gemiddeld $40 kostte, en zeker boven de resultaten van 2024, toen veel zilvermijnen rond break-even draaiden. Aandelenprijzen lijken bovendien al rekening te houden met een zilverprijs die 15% tot 20% onder de huidige spotprijs ligt, wat een buffer kan bieden tegen verdere schommelingen.
Schaarste speelt ook een rol. Wereldwijd zijn er maar weinig mijnen die vooral zilver produceren. Meer dan 70% van het zilver komt naar boven als bijproduct van andere metalen, vooral goud. De vijf grootste zilverproducenten – Hecla Mining, Coeur Mining, Fresnillo, Pan American Silver en First Majestic Silver – zijn samen minder waard dan Newmont, de grootste goudproducent, wat het potentieel onderstreept.
Waar liggen de risico’s?
Mijnbouw is geen eenvoudige business. Bedrijven kampen met operationele risico’s, vergunningstrajecten en politieke onzekerheid, vooral in Latijns-Amerika. Hoge zilverprijzen kunnen ook nieuw aanbod aantrekken of leiden tot vervanging, bijvoorbeeld in zonnepanelen, waar zilver inmiddels een groot deel van de kosten uitmaakt. Daarnaast komt bij hoge prijzen ook oud zilver, zoals bestek en sieraden, weer op de markt.
Veel professionals volgen de goud-zilververhouding. Die sloeg het afgelopen jaar sterk door in het voordeel van zilver, maar corrigeerde recent. De huidige verhouding ligt nog altijd onder het langjarig gemiddelde, wat erop kan wijzen dat de ergste correctie achter de rug is.
Analisten van Citigroup schreven onlangs dat zilver zich gedraagt als “gold on steroids” - goud in het kwadraat. Zolang zilver in historisch opzicht niet te duur is ten opzichte van goud, kan de stijging doorgaan. Citi ziet zelfs ruimte richting $150 per ounce in de komende weken.
Hoe te beleggen in zilverproductie?
Elk van de ‘Big Five’ zilverproducenten brengt iets unieks met zich mee:
-
Fresnillo is ’s werelds grootste zilverproducent met een productie van circa 44 miljoen ounces per jaar en een lange operationele geschiedenis in Mexico; zilver vormt ongeveer 45% van de productie.
-
Hecla Mining is de grootste zilverproducent in de VS en Canada, met sterke blootstelling aan zilver, lage kosten en een recente strategische ommekeer.
-
Coeur Mining wordt na de fusie met New Gold een meer gediversifieerde speler, met circa 25% zilverinkomsten en sterke kasstroomverwachtingen.
-
First Majestic Silver biedt de hoogste zilverblootstelling, maar opereert vooral in Mexico, wat politieke risico’s meebrengt.
-
Pan American Silver is een grote, geografisch gespreide producent met stabiele groei, circa 40% zilverinkomsten en een relatief lage waardering.
Alternatieven zijn er ook
Voor beleggers die minder operationeel risico willen, bestaan er alternatieven zoals streamingbedrijven, die tegen vaste voorwaarden een deel van de productie afnemen. Zij hebben doorgaans stabielere marges, maar noteren tegen hogere waarderingen. Wie liever spreiding zoekt, kan kiezen voor ETF’s die zilvermijnbedrijven of een combinatie van mijnen en fysiek zilver volgen. Dat verlaagt het risico van individuele aandelen, maar blijft gevoelig voor de volatiliteit van de zilvermarkt.
Lees ook: De ‘Magnificent 7’ in de kopersector